Οδηγώντας Μοτοσυκλέτα σε Ελληνική Πόλη

Καταγραφή και Ανάλυση Στρατηγικών Οδήγησης με χρήση του eye-tracking

Με αυτό τον τρόπο οι μοτοσικλετιστές ουσιαστικά αυξάνουν το χρονικό παράθυρο πρόβλεψης της εξέλιξης της οδικής σκηνής. Το αντίτιμο, ωστόσο, αυτής της αύξησης, είναι μια μικρή μείωση στην ακρίβεια επισκόπησης των γειτονικών οχημάτων. Ως εκ τούτου επαφίενται α) στο ότι τα άμεσα γειτονικά οχήματα θα συμπεριφερθούν με τον αναμενόμενο τρόπο και β) ότι πιθανές μικρές μεταβολές στην κίνηση τους θα ανιχνευτούν μέσω της περιφερειακής τους όρασης.

Μια άλλη χαρακτηριστική τακτική στην οποία προβαίνουν οι μοτοσικλετιστές είναι η προσήλωση με επάλληλες εστιάσεις σε ένα προπορευόμενο δίκυκλο. Η τακτική αυτή φαίνεται να σχετίζεται με την ανάγκη των μοτοσικλετιστών να μειώσουν το γνωστικό φόρτο και να εκμεταλλευτούν το μονοπάτι που «ανοίγεται» από το προπορευόμενο δίκυκλο. Καθώς, η συμπεριφορά ενός προπορευόμενου οχήματος με ομοειδείς δυνατότητες ελιγμών δίνει έμμεσα πληροφορία στον ακολουθούντα για ενδεχόμενους κινδύνους ή «διαδρόμους» πέραν αυτών που μπορεί να αναγνωρίσει άμεσα από το οπτικό του πεδίο.

Γιατί όμως μας ενδιαφέρει η συστηματική καταγραφή όλων αυτών των τακτικών; Είναι άλλωστε πάντοτε σωστές; Μέχρι πρόσφατα η έρευνα σε θέματα ασφάλειας μελετούσε τη συμπεριφορά των οδηγών κυρίως σε σχέση με τα πιθανά λάθη και τις αποκλίσεις από τους κανόνες ασφαλούς οδήγησης. Η προσέγγιση αυτή, αν και αποδοτικότατη προς την κατεύθυνση της θέσπισης κανόνων (π.χ. όρια ταχύτητας, αποστάσεις εγγύτητας, σημεία σήμανσης, χάραξη οδών κλπ) με σκοπό τη βέλτιστη διαχείριση του κυκλοφοριακού συστήματος, παραμένει ελλειμματική ως προς την κατανόηση των αναπαραστάσεων και των προσδοκιών που αναπτύσσουν οι οδηγοί σχετικά με την εξέλιξη μιας κυκλοφοριακής σκηνής, κι επομένως των τακτικών που υιοθετούν προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του εκάστοτε κυκλοφοριακού συμβάντος. Συνεπώς, προκύπτουν σημαντικά «χάσματα» ανάμεσα στους στόχους των οδηγών όπως αυτοί προδιαγράφονται από την άποψη της κυκλοφοριακής ασφάλειας και στους στόχους οι οποίοι ορίζονται από τους ίδιους τους οδηγούς από την άποψη του προσλαμβανόμενου κίνδυνου στον οποίο εκτίθενται (π.χ. η «διήθηση», δηλαδή, η κίνηση των μηχανών ανάμεσα σε αυτοκίνητα μικρότερης ταχύτητας).

Βασίλης Παπακωστόπουλος [papakostopoulos@gmail.com]
Δημήτρης Ναθαναήλ [dnathan@central.ntua.gr]

<< προηγούμενη 1  2  3  4